Patiënt of cliënt

Volgens Van Dale is een patiënt een zieke die onder behandeling is. Gaat het echter om een geestelijk zieke, dan noemen we dat tegenwoordig een cliënt. Het idee is dat dit stigmatisering voorkomt. Ik vind dat je reinste onzin. Waarom dit onderscheid tussen lichaam en geest? Als ik hoofdpijn heb en er zelf met wat extra nachtrust en een aspirientje niet meer uitkomt, stap ik naar mijn huisarts. Ik vind het dan geen enkel probleem om zijn patiënt te zijn. Ik ben tenslotte onder behandeling. Maar als ik somber ben en een opbeurend gesprek met een vriendin niet meer helpt, dan zou ik cliënt genoemd moeten worden als ik bij een psycholoog aanklopt voor hulp? Wat een flauwekul. Juist dat, het maken van een onderscheid tussen een somatisch en een psychisch probleem, werkt stigma-bevorderend. Het suggereert dat er tussen die twee een wezenlijk verschil is. Maar is dat eigenlijk wel zo of zien wij het alleen maar zo? Wat mij betreft het laatste. De gemiddelde Nederlander heeft een oordeel over een geestelijk zieke. In dat geval helpt zo’n naamswijziging niet. De bril waardoor naar zo iemand wordt gekeken en waardoor die persoon naar zichzelf kijkt, blijft precies dezelfde. Of we hem nu patiënt of cliënt noemen. Waar het om gaat is dat we ons bewust worden van de ideeën en overtuigingen die we hebben over psychisch lijden. Dát bepaalt namelijk hoe we omgaan met een geestelijk zieke, dát bepaalt of we mogelijkheden zien voor en of we geloven in hem of haar. Niet het woord patiënt of cliënt. Ik stel dus voor om terug te keren naar Van Dale en zowel de somatisch als geestelijk zieke die onder behandeling is, gewoon patiënt te noemen.

2 antwoorden
  1. Wen
    Wen zegt:

    In de kliniek waar ik werk begeleid ik vaak dagen waar de betekenisvolle anderen worden uitgenodigd. Op die dagen zeg ik dat ik de ‘cliënten’ mensen zal noemen en de gasten, gasten zal noemen. Dit om juist het onderscheid rond zoveel mogelijk weg te nemen en ook nodig ik de gasten uit om es te voelen/bedenken waarom zij niet opgenomen zijn en zich te realiseren dat ook zij een keer voor opnamen ‘geschikt’ zouden kunnen worden. Net als ikzelf trouwens, ook al ben ik de ‘therapeut’. Op die dag zijn we ‘gelijk’ en kijken we met elkaar hoe het leven voor iedereen gezonder, bewuster, ‘beter’ kan. Ik ga zo weer zo’n dag met 23 mensen/gasten begeleiden en heb er weer zo’n zin in!

    Beantwoorden
    • Ingrid Candel
      Ingrid Candel zegt:

      Mooi, Wen. Dit is precies waar het om gaat: we zijn allemaal hetzelfde, kunnen allemaal geestelijk ziek worden. Als we ons daarvan bewust zijn, dan kunnen we een somatisch én geestelijk zieken gewoon patiënten noemen. Wat maakt het uit. Het gaat om onze context. Maak er een mooie dag van vandaag, met de gasten, cliënten/patienten/mensen. Met elkaar dus.

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *